|
|
 |
 |
|
|
७ द्रोणपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
7.194. अध्यायः 194
Mahabharata - Drona Parva - Chapter Topics
दृर्योधनचोदनया कृपेण द्रोणवधं श्रावितस्याश्वत्थाम्नः कोपोदयः॥ 1 ॥

Mahabharata - Drona Parva - Chapter Text
सञ्जय उवाच। 7-194-0x(4776)(54090)
ततो द्रोणे हते राजन्कुरवः शस्त्रपीडिताः।
हतप्रवीरा विध्वस्ता भृशं शोकपरायणाः॥ 7-194-1(54091)
उदीर्णांश्च परान्दृष्ट्वा हर्षमाणान्पुनः पुनः।
अश्रुपूर्णेक्षणास्त्रस्ता दीनास्त्वासन्विशाम्पते॥ 7-194-2(54092)
विचेतसो हतोत्साहाः कश्मलाभिहतौजसः।
आर्तस्वरेण महता पुत्रं ते पर्यवारयन्॥ 7-194-3(54093)
वेषण्णवदना दीना वीक्षमाणा दिशो दश।
अश्रुकण्ठा यथा दैत्या हिरण्याक्षे पुरा हते॥ 7-194-4(54094)
स तैः परिवृतो राजा त्रस्तैः क्षुद्रमृगैरिव।
अशक्नुवन्नवस्थातुमपायात्तनयस्तव॥ 7-194-5(54095)
क्षुत्पिपासापरिम्लानास्ते योधास्तव भारत।
आदित्येनेव सन्तप्ता भृशं विमनसोऽभवन्॥ 7-194-6(54096)
भास्करस्येव पतनं समुद्रस्येव शोषणम्।
विपर्यासं यथा मेरोर्वासवस्येव निर्जयम्॥ 7-194-7(54097)
अप्रेक्षणीयं तद्दृष्ट्वा भारद्वाजस्य पातनम्।
त्रस्तरूपतरा राजन्कौरवाः प्राद्रवन्भयात्॥ 7-194-8(54098)
गान्धारराजः शकुनिस्त्रस्तस्त्रस्ततरैः सह।
हतं रुक्मरथं श्रुत्वा प्राद्रवत्सहितो रथैः॥ 7-194-9(54099)
वरूथिनीं वेगवतीं विद्रुतां सपताकिनीम्।
परिगृह्य महासेनां सूतपुत्रोऽपयाद्भयात्॥ 7-194-10(54100)
रथनागाश्वकलिलां पुरस्कृत्य तु वाहिनीम्।
मद्राणामीश्वरः शल्यो वीक्षमाणोऽपयाद्भयात्॥ 7-194-11(54101)
हतप्रवीरैर्भूयिष्ठैर्ध्वजैर्बहुपताकिभिः।
वृतः शारद्वतोऽगच्छत्कष्टङ्कष्टमिति ब्रुवन्॥ 7-194-12(54102)
भोजनीकेन शिष्टेन कलिङ्गारट्टबाह्लिकैः।
कृतवर्मा वृतो राजन्प्रायात्सुजवनैर्हयैः॥ 7-194-13(54103)
पदातिगणसंयुक्तस्त्रस्तो राजन्भयार्दितः।
उलूकः प्राद्रवत्तत्र दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम्॥ 7-194-14(54104)
दर्शनीयो युवा चैव शौर्येण कृतलक्षणः।
दुःशासनो भृशोद्विग्नः प्राद्रवद्गजसंवृतः॥ 7-194-15(54105)
रथानामयुतं गृह्य त्रिसाहस्रं च दन्तिनाम्।
वृषसेनो ययौ तूर्णं दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम्॥ 7-194-16(54106)
गजाश्वरथसंयुक्तो वृतश्चैव पदातिभिः।
दुर्योधनो महाराज प्रायात्तत्र महारथः॥ 7-194-17(54107)
संशप्तकगणाद्गृह्य हतशेषान्किरीटिना।
सुशर्मा प्राद्रावद्राजन्दृष्ट्वा द्रोणं निपातितम्॥ 7-194-18(54108)
गजान्रथान्समारुह्य व्युदस्य च हयाञ्जनाः।
प्राद्रवन्सर्वतः सङ्ख्ये दृष्ट्वा रुक्मरथं हतम्॥ 7-194-19(54109)
त्वरयन्तः पितॄनन्ये भ्रातॄनन्येऽथ मातुलान्।
पुत्रानन्ये वयस्यांश्च प्राद्रवन्कुरवस्तदा॥ 7-194-20(54110)
चोदयन्तश्च सैन्यानि स्वस्त्रीयांश्च तथाऽपरे।
सम्बन्धिनस्तथाऽन्ये च प्राद्रवन्त दिशो दश॥ 7-194-21(54111)
प्रकीर्णकेशा विध्वस्ता न द्वावेकत्र धावतः।
नेदमस्तीति मन्वाना हतोत्साहा हतौजसः॥ 7-194-22(54112)
उत्सृज्य कवचानन्ये प्राद्रवंस्तावका विभो।
अन्योन्यं ते समाक्रोशन्यैनिका भरतर्षभ॥ 7-194-23(54113)
तिष्ठतिष्ठेति न च ते स्वयं तत्रावतस्थिरे।
धुर्यानुन्मुच्य च रथाद्धतसूतात्स्वलङ्कृतान्।
अधिरुह्य हयान्योधाः क्षिप्रं पद्भिरचोदयन्॥ 7-194-24(54114)
द्रमाणे तथा सैन्ये त्रस्तरूपे हतौजसि।
प्रतिस्रोत इव ग्राहो द्रोणपुत्रः परानियात्॥ 7-194-25(54115)
तस्यासीत्सुमहद्युद्धं शिखण्डिप्रमुखैर्गणैः।
प्रभद्रकैश्च पाञ्चालैश्चेदिभिश्च सकेकयैः॥ 7-194-26(54116)
हत्वा बहुविधाः सेनाः पाण्डूनां युद्धदुर्मदः।
कथञ्चित्सङ्कटान्मुक्तो मत्तद्विरदविक्रमः॥ 7-194-27(54117)
द्रवमाणं बलं दृष्ट्वा पलायनकृतक्षणम्।
दुर्योधनं समासाद्य द्रोणपुत्रोऽब्रवीदिदम्॥ 7-194-28(54118)
किमियं द्रवते सेना त्रस्तरूपेव भारत।
द्रवमाणां च राजेन्द्र नावस्थापयसे रणे॥ 7-194-29(54119)
त्वं चापि न यथा पूर्वं प्रकृतिस्थो नराधिप।
कर्णप्रभृतयश्चेमे नावतिष्ठन्ति पार्थिव॥ 7-194-30(54120)
अन्येष्वपि च युद्धेषु नैव सेनाऽद्रवत्तदा।
कच्चित्क्षेमं महाबाहो तव सैन्यस्य भारत॥ 7-194-31(54121)
कस्पिन्निदं हते राजन्रथसिंहे बलं तव।
एतामवस्थां संप्राप्तं तन्ममाचक्ष्व कौरव॥ 7-194-32(54122)
तत्तु दुर्योधनः श्रुत्वा द्रोणपुत्रस्य भाषितम्।
घोरमप्रियमाख्यातुं नाशक्नोत्पार्थिवर्षभः॥ 7-194-33(54123)
भिन्ना नौरिव ते पुत्रो मग्नः शोकमहार्णवे।
बाष्पेणापिहितो दृष्ट्वा द्रोणपुत्रं रथे स्थितम्॥ 7-194-34(54124)
ततः शारद्वतं राजा सव्रीडमिदमब्रवीत्।
शंसात्र भद्रं ते सर्वं यथा सैन्यमिदं द्रुतम्॥ 7-194-35(54125)
अथ शारद्वतो राजन्नार्तिमार्च्छन्पुनःपुनः।
शशंस द्रोणपुत्राय यथा द्रोणो निपातितः॥ 7-194-36(54126)
कृप उवाच। 7-194-37x(4777)
वयं द्रोणं पुरस्कृत्य पृथिव्यां प्रवरं रथम्।
प्रावर्तयाम सङ्ग्रामं पाञ्चालैरेव केवलम्॥ 7-194-37(54127)
ततः प्रवृत्ते सङ्ग्रमे विमिश्राः कुरुसोमकाः।
अन्योन्यमभिगर्जन्तः शस्त्रैर्देहानपातयन्॥ 7-194-38(54128)
वर्तमाने तथा युद्धे क्षीयमाणेषु संयुगे।
धार्तराष्ट्रेषु सङ्क्रुद्धः पिता तेऽस्त्रमुदैरयत्॥ 7-194-39(54129)
ततो द्रोणो ब्राह्ममस्त्रं विकुर्वाणो नरर्षभः।
व्यहनच्छात्रवान्भल्लैः शतशोऽथ सहस्रशः॥ 7-194-40(54130)
पाण्डवाः केकया मात्स्याः पाञ्चालाश्च विशेषतः।
सङ्ख्ये द्रोणरथं प्राप्य व्यनशन्कालचोदिताः॥ 7-194-41(54131)
सहस्रं नरसिंहानां द्विसाहस्रं च दन्तिनाम्।
द्रोणो ब्रह्मास्त्रयोगेन प्रेषयामास मृत्यवे॥ 7-194-42(54132)
आकर्णपलितश्यामो वयसाऽशीतिपञ्चकः।
रणे पर्यचरद्द्रोणो वृद्धः षोडशवर्षवत्॥ 7-194-43(54133)
क्लिश्यमानेषु सैन्येषु वध्यमानेषु राजसु।
अमर्षवशमापन्नाः पाञ्चाला विमुखाऽभवन्॥ 7-194-44(54134)
तेषु किञ्चित्प्रभग्नेषु विमुखेषु सपत्नजित्।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणो बभूवार्क इवोदितः॥ 7-194-45(54135)
स मध्यं प्राप्य पाण्डूनां शररश्मिः प्रतापवान्।
मध्यं गत इवादित्यो दुष्प्रेक्ष्यस्ते पिताऽभवत्॥ 7-194-46(54136)
ते दह्यमाना द्रोणेन सूर्येणेव विराजता।
दग्धवीर्या निरुत्साहा बभूवुर्गतचेतसाः॥ 7-194-47(54137)
तान्दृष्ट्वा पीडितान्बाणैर्द्रोणेन मधुसूदनः।
जयैषी पाण्डुपुत्राणामिदं वचनमब्रवीत्॥ 7-194-48(54138)
नैष जातु नरैः शक्यो जेतुं शस्त्रभृतां वरः।
अपि वृत्रहणा सङ्ख्ये रथयूथपयूथपः॥ 7-194-49(54139)
ते यूयं धर्ममुत्सृज्य जयं रक्षत पाण्डवाः।
यथा वः संयुगे सर्वान्न हन्याद्रुक्मवाहनः॥ 7-194-50(54140)
अश्वत्थाम्नि हते नैष युध्येदिति मतिर्मम।
हतं तं संयुगे कश्चिदाख्यात्वस्मै मृषा नरः॥ 7-194-51(54141)
एतन्नारोचयद्वाक्यं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः।
अरोचयंस्तु सर्वेऽन्ये कृच्छ्रेण तु युधिष्ठिरः॥ 7-194-52(54142)
भीमसेनस्तु सव्रीडमब्रवीत्पितरं तव।
अश्वत्थामा हत इति तं नाबुध्यत ते पिता॥ 7-194-53(54143)
स शङ्कमानस्तन्मिथ्या धर्मराजमपृच्छत।
हतं वाऽप्यहतं वाऽऽजौ त्वां पिता पुत्रवत्सलः॥ 7-194-54(54144)
तमतथ्यभये मग्नो जये सक्तो युधिष्ठिरः।
अश्वत्थामानमायोधे हतं दृष्ट्वा महागजम्॥ 7-194-55(54145)
भीमेन गिरिवर्ष्माणं मालवस्येन्द्रवर्मणः।
उपसृत्य तदा द्रोणमुच्चैरिदमुवाच ह॥ 7-194-56(54146)
यस्यार्थे शस्त्रमादत्से यमवेक्ष्य च जीवसि।
पुत्रस्ते दयितो नित्यं सोश्वत्थामा निपातितः॥ 7-194-57(54147)
शेते विनिहतो भूमौ वने सिंहशिशुर्यथा॥ 7-194-58(54148)
जानन्नप्यनृतस्याथ दोषान्स द्विजसत्तमम्।
अव्यक्तमब्रवीद्राजा हतः कुञ्जर इत्युत॥ 7-194-59(54149)
स त्वां निहतमाक्रन्दे श्रुत्वा सन्तापतापितः।
नियम्य दिव्यान्यस्त्राणि नायुध्यत यथा पुरा॥ 7-194-60(54150)
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम्।
पाञ्चालराजस्य सुतः क्रुरकर्मा समाद्रवत्॥ 7-194-61(54151)
तं दृष्ट्वा परमोद्विग्नं शोकातुरमचेतसम्।
दिव्यान्यस्त्राण्यथोत्सृज्य रणे प्रायमुपाविशत्॥ 7-194-62(54152)
ततोऽस्य केशान्सव्येन गृहीत्वा पाणिना तदा।
पार्षतः क्रोशमानानां वीराणामच्छिनच्छिरः॥ 7-194-63(54153)
न हन्तव्यो न हन्तव्य इति ते सर्वतोऽब्रुवन्।
तथैव चार्जुनो वाहादवरुह्यैनमाद्रवत्॥ 7-194-64(54154)
उद्यम्य त्वरितो बाहुं ब्रुवाणश्च पुनःपुनः।
जीवन्तमानयाचार्यं मावधीरिति धर्मवित्॥ 7-194-65(54155)
तथा निवार्यमाणेन कौरवैरर्जुनेन च।
हत एव नृशंसेन पिता तव नरर्षभ॥ 7-194-66(54156)
सैनिकाश्च ततः सर्वे प्राद्रवन्त भयार्दिताः।
वयं चापि निरुत्साहा हते पितरि तेऽनघ॥ 7-194-67(54157)
सञ्जय उवाच। 7-194-68x(4778)
तच्छ्रुत्वा द्रोणपुत्रस्तु निधनं पितुराहवे।
क्रोधमाहारयत्तीव्रं दण्डाहत इवोरगः॥ 7-194-68(54158)
ततः क्रुद्धो रणे द्रौणिर्भृशं जज्वाल मारिष।
यथेन्धनं महत्प्राप्य प्राज्वलद्धव्यवाहनः॥ 7-194-69(54159)
तलं तलेन निष्पिष्य दन्तैर्दन्तानुपास्पृशत्।
निःश्वसन्नुरगो यद्वल्लोहिताक्षोऽभवत्तदा॥ ॥ 7-194-70(54160)
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वणि पञ्चदशदिवसयुद्धे चतुर्नवत्यधिकशततमोऽध्यायः॥ 194 ॥


|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|